Rhino 8-də mesh hazırlamaq: Mesh və ShrinkWrap üçün praktik bələdçi

Rhino 8-in rəsmi sənədlərində izah edilən Mesh və ShrinkWrap əmrləri memarlıq modellərini və müxtəlif mənbələrdən alınan geometriyanı mesh-ə çevirmək üçün iki ayrı üsul təqdim edir. Mesh əmri NURBS səthləri, polysurface və SubD obyektləri ilə işləyir. ShrinkWrap isə bunlara əlavə olaraq mesh, nöqtə buludu və nöqtə obyektlərini də əhatə edən mesh yarada bilir. Bu bələdçi Rhino 8-də ixrac, vizuallaşdırma və skan məlumatları ilə işdən əvvəl hansı üsul və parametrlərin nəzərdən keçirilə biləcəyini izah edir.

1. Əvvəlcə mesh-in istifadə məqsədini müəyyən edin

Mesh təpə nöqtələri və poliqonlardan ibarət səth təsviridir. Rhino mesh-lərində üçbucaqlar və dördbucaqlılar olur. NURBS modelini başqa formata ixrac etmək, səth görünüşünü daha sıx geometriya ilə təsvir etmək və ya skan məlumatlarını işlənə bilən formaya gətirmək eyni mesh parametrlərini tələb etməyə bilər. Buna görə əmri işə salmazdan əvvəl əsas ehtiyacın ixrac, vizual təsvir, yoxsa müxtəlif geometriyaları vahid qapalı mesh altında birləşdirmək olduğunu müəyyənləşdirin.

Rhino 8-də Mesh əmri NURBS səthlərindən, polysurface-lərdən və SubD obyektlərindən mesh yaradır. Yaradılan mesh mənbə obyektdən ayrıdır və redaktə edilə bilər. Rhino sənədlərinə görə mesh bərk cisimdən yaradıldıqda fasiləsiz, yəni qapalı ola bilər; bu xüsusiyyət STL kimi sürətli prototipləmə fayllarına ixrac zamanı əhəmiyyətlidir. Viewport-da kölgələndirmə üçün istifadə olunan render mesh-ləri isə bununla eyni deyil: onlar redaktə edilə bilən mesh kimi yaradılmır və ExtractRenderMesh əmri ilə çıxarıla bilər.

2. Mesh əmrində sıxlığı ehtiyaca uyğun tənzimləyin

Mesh əmrini başladıqdan sonra önizləməni açın və parametrləri yoxlayın. Sadə idarəetmə vasitələrindəki sıxlıq sürüşdürücüsü səthdə yaradılacaq poliqonların sayına təsir edir. Rhino 8 sənədlərində Density üçün standart dəyər 0,5, qəbul edilən aralıq isə 0–1 göstərilir. Dəyər yüksəldikcə poliqonların sayı artır; buna görə yalnız görünən keyfiyyəti deyil, faylın istifadə məqsədini də nəzərə alın.

Ətraflı idarəetmə vasitələri müxtəlif modellərdə hansı ölçütün həlledici olacağını seçməyə imkan verir. Məsələn, Maximum distance, edge to surface mesh kənarlarının səthdən kənaraçıxmasını məhdudlaşdırır. Bu dəyərin azaldılması daha dəqiq nəticə ilə yanaşı daha çox poliqon və daha yavaş emal deməkdir. Maximum edge length daha qısa kənarların yaradılmasını təşviq edir; Rhino sənədlərində bu parametr təxminən bərabər ölçülü poliqonlar lazım olduqda istifadə olunur. Hər iki seçim modelin miqyasından asılıdır.

Refine mesh seçimi üzləri müəyyən edilmiş bucaq, kənar uzunluğu və səthdən məsafə ölçütlərinə əsasən iterativ şəkildə bölür. Bu seçimi söndürmək mesh-in daha sürətli emal olunmasına və poliqon sayının azalmasına səbəb olur; bunun müqabilində dəqiqlik aşağı düşür. Sənədlərdə bu seçimin extrusions və ruled surfaces üçün deaktiv olduğu bildirilir. Parametrlərin təsirini yalnız bir obyektdə sınaqdan keçirməkdənsə, eyni modelin önizləməsini və yaradılmış mesh-i müqayisə etmək qərar verməyi asanlaşdırır.

3. Birləşmiş səthlərdə tikişləri və müstəviləri yoxlayın

Polysurface daxilindəki səthlərin sərhədlərində mesh-lərin birləşməsi tələb olunursa, Jagged seams seçiminə diqqət yetirin. Bu seçim aktiv olduqda səthlər ayrı-ayrılıqda mesh-lənir və kənarlar bir-birinə tikilmir. Emal daha sürətli, poliqonların sayı isə daha az ola bilər; ancaq birləşmə yerlərində boşluqlar yarana və mesh qapalı olmaya bilər. Seçim söndürüldükdə Rhino birləşmiş səthlərin mesh kənarlarını bir araya gətirərək qapalı mesh yarada bilər.

Simple planes müstəvi səthlərin kənarlarından mesh yaradır və daxili hissəni üçbucaqlarla doldurur. Bu üsul xüsusilə mürəkkəb sərhədli müstəvilərdə daha çox poliqon və daha yavaş emal yarada bilər. Seçim aktiv olduqda müstəvi səthlərdə Jagged seams istisna olmaqla digər parametrlər nəzərə alınmır; Rhino bu səthləri mümkün qədər az poliqonla mesh-ləyir. İstənilən nəticənin parametrlərə uyğunluğunu yoxlamaq üçün önizləmədən istifadə edin. Rendered və Raytraced görüntüləmə rejimlərində render mesh-in tel karkas önizləməsinin göstərilmədiyini də nəzərə alın.

4. Müxtəlif geometriya və skan hissələri üçün ShrinkWrap-i nəzərdən keçirin

ShrinkWrap seçilmiş geometriyanın ətrafına yeni mesh sarıyır. NURBS səthlər, SubD, mesh, nöqtə buludu və nöqtə obyektləri giriş kimi istifadə oluna bilər. McNeel-in sənədlərində göstərilən istifadə məqsədlərinə bir neçə obyektdən vahid bərk mesh yaratmaq, skan məlumatlarındakı hissələri bir mesh-də birləşdirmək, zədələnmiş geometriyadan qapalı mesh əldə etmək və tərs mühəndislik iş axınları daxildir.

Əsas parametrlərdə Target Edge Length çıxış mesh-indəki kənarların təxmini uzunluğunu müəyyən edir; standart dəyər avtomatik hesablanır. Offset model vahidləri ilə tətbiq olunur: müsbət dəyər mesh-i xaricə doğru böyüdür və üzlərin sayını artırır, mənfi dəyər isə mesh-i kiçildir və üzlərin sayını azaldır. Smoothing iterations hamarlama gücünü müəyyən edir. Sıfır hamarlamanı söndürür; dəyər yüksəldikcə mesh daha çox üz itirə və daha çox kiçilə bilər.

Polygon Optimization 0–100 faiz aralığında tənzimlənir. Faiz yüksəldikcə daha çox üz azaldılır; iti kənarlardakı üzlər qorunur. Bununla belə, bu artım çıxış mesh-indəki kənar uzunluqlarının daha çox fərqlənməsinə səbəb ola bilər. Inflate Vertices and Points mesh və ya nöqtə buludundakı hər təpə nöqtəsindən, yaxud nöqtədən mesh yaradır. Nöqtə və nöqtə buludlarında standart olaraq aktiv, digər obyekt növlərində isə deaktivdir. Kəsişən şişirdilmiş mesh hissələri daha böyük mesh-lərdə birləşə bilər. Giriş obyektlərindəki dəlikləri emaldan əvvəl bağlayan Fill holes in input objects seçimi əksər hallarda faydalıdır, lakin dizayn məqsədilə saxlanılmış kiçik boşluqları da bağlaya bilər.

Memarlıq və vizuallaşdırma iş axınları üçün əhəmiyyəti

Mesh əmri NURBS və ya SubD əsaslı modelləri ixrac və ya mesh tələb edən başqa mərhələyə hazırlayan memarlar və vizuallaşdırma komandalarına parametrlərə nəzarət imkanı verir. ShrinkWrap isə nöqtə buludunun hissələri və ya təmiri çətin olan geometriya ilə işləyən komandaların nəzərdən keçirə biləcəyi bir seçimdir. Hər iki halda daha detallı mesh-in emal və poliqon xərclərini artıra, aşağı sıxlığın isə səthin təsvirindəki dəqiqliyi azalda biləcəyini nəzərə almaq lazımdır.

Tez-tez edilən səhvlər

• Mesh sıxlığının artırılmasını hər vəziyyətdə daha yaxşı nəticə hesab etmək: sıxlıq artdıqca poliqonların sayı da artır.

• Jagged seams aktiv olduğu halda qapalı mesh gözləmək: bu parametr səthləri ayrı-ayrılıqda mesh-ləyərək aralarında boşluq qoya bilər.

• ShrinkWrap-də müsbət və mənfi Offset-i eyni istiqamətdə yozmaq: müsbət dəyər mesh-i böyüdür, mənfi isə kiçildir.

• Dəliklərin avtomatik bağlanmasının hər model üçün uyğun olduğunu düşünmək: dizayn məqsədilə saxlanmış mikroboşluqlar bağlana bilər.

• Render mesh-in tel karkas önizləməsini Rendered və ya Raytraced rejimində axtarmaq: sənədlərdə bu rejimlərdə önizləmənin göstərilmədiyi bildirilir.