Rhino 8-də Make2D və DWG/DXF ixracı: memarlıq çertyojlarının hazırlanması

Bu bələdçi McNeel-in Rhino 8 yardım sənədlərindəki Make2D və AcadSchemes izahlarına əsaslanır. Make2D seçilmiş obyektlərin kənarları və konturlarından bir və ya dörd görünüşlü müstəvi çertyojlar yaradır; AcadSchemes isə DWG/DXF ixrac parametrlərini idarə edir. Aşağıdakı addımlar Rhino 8-də xətli görünüş hazırlayarkən və onu başqa CAD tətbiqinə ixrac edərkən seçimləri iş axınına uyğun qiymətləndirməyə kömək edir. Sənədlərdə bütün layihələr üçün keçərli vahid parametr profili verilmədiyindən seçimlər çertyojun məzmununa və təhvil formatına əsasən edilməlidir.

1. Make2D görünüşünü və proyeksiyanı müəyyən edin

Çertyoja çevriləcək obyektləri seçib Make2D əmrini işə salın. Tək görünüşlü nəticə üçün View seçimi aktiv görünüşü əsas götürür. Nəticənin standart yerləşməsi də həmin görünüşə görə müəyyən edilir: görünüşün sol alt küncü World origin nöqtəsinə yerləşdirilir.

Aktiv viewport-un plan görünüşündən çertyoj yaratmaq və nəticəni həmin viewport-un construction plane-inə yerləşdirmək üçün CPlane seçimindən istifadə edin. Əvvəlki nəticə ilə düzülüşü qorumaq istəyirsinizsə, Register with previous əvvəl saxlanmış görünüşlə uyğunlaşmağa çalışır. Bu seçim yalnız View və CPlane proyeksiyaları ilə işləyir.

Dörd görünüşlü çertyoj üçün iki yerləşdirmə seçimi mövcuddur:

• First angle projection Avropa tipli birinci bucaq proyeksiyası düzülüşünü yaradır.

• Third angle projection ABŞ tipli üçüncü bucaq proyeksiyası düzülüşünü yaradır.

Bu seçimlər dünya koordinatlarına əsaslanan ortoqrafik proyeksiyadan istifadə edir; aktiv viewport-ların görünüş və ya construction plane istiqamətini izləmir. Buna görə dörd görünüşlü nəticənin istiqamətini ekrandakı viewport düzülüşündən ayrıca qiymətləndirin.

Register with previous istifadə edilərkən perspektiv viewport-da edilən dəyişikliklər uyğunluğu poza bilər. Rhino uyğun görünüş tapa bilməsə, cari görünüşü növbəti istifadə üçün saxlaya bilər. Görünüş dəyişdikdən sonra düzülüş gözləniləndən fərqlənirsə, qeydiyyat seçimini söndürüb yeni görünüşlə işləmək məqsədəuyğun ola bilər.

2. Xətt məzmununu və nəticə laylarını seçin

Make2D seçimləri hansı xətlərin yaradılacağını və xüsusiyyətlərin haradan götürüləcəyini müəyyən edir. Hidden lines gizli xətləri göstərilən Hidden laylarında yaradır. Tangent edges polysurface obyektlərin toxunan kənarlarını, Scene silhouette isə daha qalın xətt çəkisi ilə obyektlərin siluetlərini əlavə edir. Kəsim müstəvilərinin kəsişmə xətləri üçün Clipping plane intersections seçimi mövcuddur.

Nəticə xüsusiyyətlərini mənbə obyektlərdən götürmək üçün Object properties, nəticə laylarına əsasən müəyyən etmək üçün isə By output layers seçilə bilər. Layer name 2D çertyojun əsas layını müəyyən edir; müxtəlif əyri növləri alt laylarda təsnif edilir. Group output əyriləri mənbə obyektlərə görə qruplaşdırır. Perspektiv görünüşlərdə Viewport rectangle viewport sərhədini göstərən düzbucaqlı yaradır.

Cədvəldə sənədlərdəki seçimlərin funksiyası ümumiləşdirilib; mənbələr bu parametrlər üçün hər çertyojda istifadə olunmalı sabit dəyərlər təklif etmir.

3. DWG/DXF ixrac sxemini tənzimləyin

Çertyoj nəticəsini hazırladıqdan sonra AcadSchemes əmri ilə AutoCAD ixrac sxemini tənzimləyə bilərsiniz. Sxemlər DWG və DXF ixrac parametrlərini saxlamağa və yenidən istifadə etməyə imkan verir. Rhino 8 sənədlərində 2007, 2010, 2013 və 2018 kimi versiyalar üçün Lines, Natural, Polylines və Solids seçimləri sadalanır. Sənədlərdə hədəf tətbiqdə yaxşı nəticə əldə etmək üçün parametrləri sınaqdan keçirməyin lazım ola biləcəyi qeyd olunur.

AutoCAD version ixrac ediləcək faylın versiyasını müəyyən edir. R12 DWG/DXF ixracında əyrilər polilinlər vasitəsilə təxmini şəkildə təsvir olunur. R13/R14/2000 və sonrakı formatlarda polilin və ya spline obyektlərindən istifadə edilə bilər. Rhino modelində əsasən polilinlər varsa, bu ixrac növünü nəzərdən keçirmək olar; mürəkkəb olmayan əyrilərdə həqiqi əyriliyi qorumaq istəyirsinizsə, spline seçimi nəzərdən keçirilə bilər. Spline ixracı üçün Simplify lines & arcs parametrinin söndürülməli olduğunu da nəzərə alın.

Səth ixracı növünü hədəf tətbiqin tələblərinə uyğun seçin. Solids sadə bərk cisimləri SAT formatında 3DSolids kimi ixrac edir. Curves karkas həndəsəsini əyri kimi ixrac edir; Meshes isə səthləri polyface mesh formatında ixrac edir. Mesh-lər 3DFaces kimi də ixrac edilə bilər; bu seçimdə hər mesh üzü ayrıca 3DFace olur. Sənədlərə görə bəzi DXF oxuyan proqramlar 3DFaces-i oxuya bilsə də, polyface mesh-ləri düzgün emal etməyə bilər.

Sxem parametrlərində lay adlarının tam yollarla, yoxsa yalnız alt lay adı ilə yazılacağını, həmçinin rənglərin RGB və ya AutoCAD Color Index (ACI) kimi ixrac ediləcəyini də müəyyən edə bilərsiniz. RGB-dən ACI-yə çevrilmə 255 rəngli paletlə məhdudlaşır; paletdə olmayan rənglər təxmini uyğunluqlarla ixrac edilə bilər. Buna görə çertyoj təhvilində lay strukturu və rəng görünüşü də yoxlanmalıdır.

4. Polilin parametrlərini model miqyasına uyğun qiymətləndirin

Əyrilər polilin kimi ixrac edilərkən Maximum angle, Chord height və Segment length seçimləri polilinin əyrini necə izləyəcəyinə təsir edir. Maximum angle qonşu polilin seqmentləri arasındakı ən böyük bucağı müəyyən edir. Dəyər artdıqca seqmentlərin orta nöqtələri ilkin əyridən daha çox uzaqlaşa bilər.

Chord height seqmentin orta nöqtəsi ilə əyri arasındakı məsafəni məhdudlaşdırır. Daha kiçik dəyər əyrinin daha dəqiq təqlidini təmin edir, lakin seqmentlərin sayını artırır. Segment length isə model vahidlərindən istifadə edərək polilin seqmentlərinin maksimal uzunluğunu müəyyən edir.

Modelin ölçüsünü nəzərə almadan seqment uzunluğunu həddən artıq kiçik seçmək, lazımsız çox həndəsə və böyük fayllar yarada bilər. Rhino sənədindəki nümunədə, 100.000 vahid uzunluğunda model üçün 0,01 maksimal seqment uzunluğunun milyonlarla seqment yarada biləcəyi qeyd olunur. Buna görə parametrləri modelin miqyası və çertyojda tələb olunan əyri uyğunluğu ilə birlikdə qiymətləndirin.

Tez-tez edilən səhvlər

• Bir-birinin içindən keçən iki obyektin kəsişmə xəttinin Make2D tərəfindən avtomatik yaradılacağını düşünməyin. Bu xətt lazımdırsa, onu Intersect əmri ilə yaradıb çertyoja daxil ediləcək obyektlərə əlavə edin.

• Perspektiv görünüşü dəyişərkən Register with previous düzülüşünün mütləq qorunacağını düşünməyin; nəticəni yoxlayın.

• Əyri uyğunluğunu yaxşılaşdırmaq üçün seqment parametrlərini düşünmədən azaltmayın. Bu, faylın həcmini artıra bilər.

• DWG/DXF ixracından sonra yalnız faylın yaradıldığını yoxlamaqla kifayətlənməyin; əyrilərin, mesh-lərin, layların və rənglərin hədəf tətbiqdəki görünüşünü də təsdiqləyin.

Memarlıq və vizuallaşdırma iş axınına təsiri

Bu addımlar memarlara, interyer dizaynerlərinə və vizuallaşdırma qruplarına Rhino modelindən xətli görünüşlər yaratmağa və onları DWG/DXF kimi təhvil verməyə kömək edir. Görünüş və xətt seçimləri çertyojun məzmununu, lay və xüsusiyyət seçimləri isə nəticənin düzülüşünü müəyyən edir. Mənbələr bu əmrlər üçün xüsusi avadanlıq tələbləri göstərmir; praktikada isə əyri növləri, faylın həcmi və hədəf proqramla uyğunluq nəzərə alınmalıdır.

Ofisdə eyni ixrac parametrlərindən təkrar istifadə etmək üçün sxem saxlamaq faydalı ola bilər. Bununla belə, parametrlərin müxtəlif fayllarda eyni nəticə verəcəyini düşünmək olmaz: modelin miqyası və həndəsə növləri dəyişə bilər. Tam modelə keçməzdən əvvəl nümunəvi bir hissədə Make2D və DWG/DXF ixracını sınaqdan keçirmək, görünüşləri və layları yoxlamaq, faylın hədəf tətbiqdə açıldığını təsdiqləmək problemləri vaxtında aşkarlamağa imkan verir.