Rhino 8’de Make2D ve DWG/DXF aktarımı: mimari çizim hazırlama rehberi

Bu rehber, McNeel’in Rhino 8 yardım belgelerindeki Make2D ve AcadSchemes açıklamalarına dayanıyor. Make2D, seçilen nesnelerin kenarları ve dış hatlarından bir ya da dört görünüşlü düzlemsel çizimler oluşturuyor; AcadSchemes ise DWG/DXF dışa aktarma ayarlarını yönetiyor. Aşağıdaki adımlar, Rhino 8’de çizgisel görünüş hazırlayıp farklı bir CAD uygulamasına aktarırken seçenekleri iş akışına göre değerlendirmeye yardımcı olur. Belgelerde bütün projeler için geçerli tek bir ayar profili verilmediğinden tercihler, çizim içeriği ve teslim biçimine göre yapılmalı.

1. Make2D görünüşünü ve projeksiyonu belirleyin

Çizime dönüştürülecek nesneleri seçip Make2D komutunu çalıştırın. Tek görünüşlü çıktı için View seçeneği etkin görünüşü temel alır. Çıktının varsayılan konumu da bu görünüşe göre belirlenir: görünüşün sol alt köşesi World origin noktasına yerleştirilir.

Etkin viewport’un plan görünüşünden çizim üretmek ve sonucu o viewport’un construction plane’ine yerleştirmek için CPlane seçeneğini kullanın. Önceki çıktıyla hizalamayı sürdürmek isteniyorsa Register with previous, daha önce kaydedilmiş görünüşle eşleşmeye çalışır. Bu seçenek yalnızca View ve CPlane projeksiyonlarıyla birlikte çalışır.

Dört görünüşlü çizimde iki yerleşim seçeneği bulunur:

• First angle projection, Avrupa tipi birinci açı yerleşimini oluşturur.

• Third angle projection, ABD tipi üçüncü açı yerleşimini oluşturur.

Bu seçenekler dünya koordinatlarına göre ortografik projeksiyon kullanır; etkin viewport’ların görünüş veya construction plane yönünü takip etmez. Dolayısıyla dört görünüşlü çıktının yönünü, ekrandaki viewport düzeninden ayrı değerlendirin.

Register with previous kullanılırken perspektif viewport’a yapılan değişiklikler eşleşmeyi bozabilir. Rhino, eşleşme bulamazsa mevcut görünüşü sonraki kullanım için kaydedebilir. Görünüş değişikliğinden sonra hizalama beklenenden farklıysa kayıt seçeneğini kapatıp yeni bir görünüşle işlem yapmak uygun olabilir.

2. Çizgi içeriğini ve çıktı katmanlarını seçin

Make2D seçenekleri, hangi çizgilerin üretileceğini ve özelliklerin nereden alınacağını belirler. Hidden lines, gizli çizgileri belirtilen Hidden katmanlarında oluşturur. Tangent edges, polysurface nesnelerin teğet kenarlarını; Scene silhouette ise daha kalın çizgi ağırlığıyla nesne silüetlerini ekler. Kırpma düzlemlerinin kesişim çizgileri için Clipping plane intersections seçeneği bulunur.

Çıktı özelliklerini kaynak nesnelerden almak için Object properties, çıktı katmanlarına göre belirlemek için By output layers seçilebilir. Layer name, 2B çizimin ana katmanını belirler; farklı eğri türleri alt katmanlarda sınıflandırılır. Group output, eğrileri kaynak nesnelere göre gruplar. Perspektif görünüşlerde Viewport rectangle, viewport sınırını gösteren bir dikdörtgen oluşturur.

Tablo, belgelerdeki seçeneklerin işlevini özetler; kaynaklar bu ayarlar için her çizimde kullanılacak sabit değerler önermiyor.

3. DWG/DXF aktarım şemasını düzenleyin

Çizim çıktısını hazırladıktan sonra AcadSchemes komutuyla AutoCAD dışa aktarma şemasını düzenleyebilirsiniz. Şemalar, DWG ve DXF aktarım ayarlarının kaydedilip yeniden kullanılmasını sağlar. Rhino 8 belgelerinde 2007, 2010, 2013 ve 2018 gibi sürümler için Lines, Natural, Polylines ve Solids seçenekleri listeleniyor. Belgeler, hedef uygulamada iyi sonuç almak için ayarların denenmesi gerekebileceğini belirtiyor.

AutoCAD version, dışa aktarılacak dosyanın sürümünü belirler. R12 DWG/DXF aktarımında eğriler poliline’larla yaklaşık olarak temsil edilir. R13/R14/2000 ve sonrasındaki biçimlerde poliline veya spline varlıkları kullanılabilir. Rhino modelinde çoğunlukla poliline varsa bu aktarım türü değerlendirilebilir; bileşik olmayan eğrilerde gerçek eğriliğin korunması isteniyorsa spline seçeneği düşünülebilir. Spline aktarımı için Simplify lines & arcs ayarının kapalı olması gerektiğini de göz önünde bulundurun.

Yüzey aktarım türünü hedef uygulamanın beklentisine göre seçin. Solids, basit katıları SAT biçiminde 3DSolids olarak aktarır. Curves, tel kafes geometrisini eğri olarak dışa verir; Meshes ise yüzeyleri polyface mesh biçiminde aktarır. Mesh’ler 3DFaces olarak da dışa aktarılabilir; bu seçenekte her mesh yüzü ayrı bir 3DFace olur. Belgelere göre bazı DXF okuyan programlar 3DFaces’i okuyabilirken polyface mesh’leri doğru işleyemeyebilir.

Şema ayarlarında katman adlarının tam yollarıyla mı yoksa yalnızca alt katman adıyla mı yazılacağını ve renklerin RGB ya da AutoCAD Color Index (ACI) olarak aktarılmasını da belirleyebilirsiniz. RGB’den ACI’ye dönüşüm 255 renkli paletle sınırlıdır; palet dışındaki renkler yaklaşık karşılıklarla aktarılabilir. Bu nedenle çizim tesliminde katman yapısı ve renk görünümü de kontrol edilmelidir.

4. Poliline ayarlarını model ölçeğine göre değerlendirin

Eğriler poliline olarak dışa aktarılırken Maximum angle, Chord height ve Segment length seçenekleri poliline’ın eğriyi nasıl takip edeceğini etkiler. Maximum angle, komşu poliline segmentleri arasındaki en büyük açıyı belirler. Değer yükseldikçe segment orta noktaları özgün eğriden daha fazla uzaklaşabilir.

Chord height, bir segmentin orta noktasıyla eğri arasındaki mesafeyi sınırlar. Daha küçük bir değer eğriye daha yakın bir yaklaşım sağlarken segment sayısını artırır. Segment length ise model birimlerini kullanarak poliline segmentlerinin azami uzunluğunu belirler.

Segment uzunluğunu modelin boyutunu hesaba katmadan çok düşük seçmek, gereğinden fazla geometri ve büyük dosyalar oluşturabilir. Rhino belgesindeki örnekte, 100.000 birim uzunluğundaki bir modelde 0,01 azami segment uzunluğunun milyonlarca segment üretebileceği belirtiliyor. Bu nedenle ayarları model ölçeği ve çizimde gereken eğri uyumuyla birlikte değerlendirin.

Sık yapılan hatalar

• Birbirinin içinden geçen iki nesnenin kesişim çizgisinin Make2D tarafından otomatik oluşturulacağını varsaymayın. Bu çizgi gerekiyorsa Intersect komutuyla üretip çizime dahil edilecek nesneler arasına ekleyin.

• Perspektif görünüşü değiştirirken Register with previous hizalamasının kesin korunacağını düşünmeyin; sonucu kontrol edin.

• Daha iyi eğri uyumu için segment ayarlarını gelişigüzel küçültmeyin. Bu, dosya boyutunu artırabilir.

• DWG/DXF aktarımından sonra yalnızca dosyanın oluştuğunu kontrol etmekle yetinmeyin; eğri, mesh, katman ve renklerin hedef uygulamadaki görünümünü de doğrulayın.

Mimari ve görselleştirme iş akışına etkisi

Bu adımlar, mimarların, iç mimarların ve görselleştirme ekiplerinin Rhino modelinden çizgisel görünüş çıkarıp bunu DWG/DXF olarak teslim etmesine yardımcı olur. Görünüş ve çizgi seçenekleri çizimin içeriğini, katman ve özellik tercihleri ise çıktının düzenini belirler. Kaynaklar bu komutlar için özel donanım gereksinimi belirtmiyor; pratikte özellikle eğri türleri, dosya yoğunluğu ve hedef yazılımla uyumluluk göz önünde bulundurulmalı.

Ofis içinde aynı aktarım ayarlarını tekrar kullanmak için şema kaydetmek yararlı olabilir. Yine de ayarların farklı dosyalarda aynı sonucu vereceği varsayılmamalı: model ölçeği ve geometri türleri değişebilir. Önce temsili bir bölümde Make2D ve DWG/DXF aktarımını deneyip görünüşleri, katmanları ve dosyanın hedef uygulamadaki açılışını kontrol etmek, tam modele geçmeden önce sorunları fark etmeyi sağlar.