Archicad 29 IFS fonksiyonu: koşul sırası ve varsayılan sonuç rehberi

Archicad 29 yardım belgelerinde açıklanan IFS fonksiyonu, birden fazla mantıksal koşulu sırayla değerlendirerek ilk doğru koşula bağlı değeri döndürüyor. Bu rehber, fonksiyonun sözdizimini ve koşul yazarken dikkat edilmesi gerekenleri örneklerle anlatıyor. Graphisoft’un Archicad 26 Property Manager belgesi ise proje özelliklerinin ve veri türlerinin nasıl yönetildiğine dair ayrı bilgiler sunuyor. Bu iki belge farklı konuları ve sürümleri kapsıyor; burada IFS’in ifade tabanlı özelliklerle birlikte çalıştığı varsayılmıyor.

IFS fonksiyonu nasıl çalışır?

IFS, birden çok iç içe IF ifadesi yerine kullanılabilir. Fonksiyona koşullar ve bu koşullara karşılık gelen değerler verilir. Koşullar sırayla kontrol edilir; ilk doğru koşulun değeri sonuç olarak döner. Bu nedenle koşulların yazılış sırası önemlidir: daha önce doğru olan bir koşul, sonraki koşulların sonucuna ulaşılmasını engeller.

Archicad yardımındaki örnek, kirişleri uzunluklarına göre üç gruba ayırıyor. Sol taraf uzunluğu 600 cm’den büyükse sonuç “Long”, 200 cm’den küçükse “Short” oluyor. Bu iki koşula uymayan kirişler için “Medium” varsayılan sonuç olarak kullanılıyor:

IFS (Length Left > 600 cm, "Long", Length Left < 200 cm, "Short", TRUE, "Medium")

Burada Length Left, kirişin sol taraf uzunluğunu ifade ediyor. Kaynak belgede “sol” ve “sağ” tarafların kirişin referans eksenine göre belirlendiği, eksen yönünün de kirişi çizerken imlecin sürüklendiği yön olduğu açıklanıyor. Örnekte, iki sınır koşuluna girmeyen ölçüler “Medium” sonucunu alıyor.

IFS en fazla 127 mantıksal koşul alabilir. Fonksiyonun argümanlarını ayırmak için kullanılan karakter virgül veya noktalı virgül olabilir; Graphisoft’a göre kullanılacak ayırıcı bilgisayarın konum ayarlarına bağlıdır.

Koşulları hazırlama: adım adım

1. Sonuç sınıflarını belirleyin. Her koşul için hangi değerin dönmesini istediğinizi önceden yazın. Kiriş örneğinde bu değerler “Long”, “Short” ve “Medium” metinleridir. Fonksiyonun tüm sonuç değerlerinin veri türü ve birimleri aynı olmalıdır.

2. Koşulları sıraya koyun. IFS ilk doğru koşulda sonuç verdiği için sınamaların sırası çıktıyı etkiler. Örnekte önce 600 cm üzeri, ardından 200 cm altı kontrol ediliyor; kalan durumlar için varsayılan sonuç tanımlanıyor. Kendi kullanımınızda, hangi koşulun önce değerlendirilmesi gerektiğini belirleyin.

3. Her koşulu karşılık gelen değerle eşleştirin. Sözdizimi IFS (Logical1, Value1, [Logical2, Value2]...) biçimindedir. Mantıksal bölüm doğru/yanlış olarak değerlendirilir; her mantıksal koşulun ardından o koşul doğru olduğunda verilecek değer gelir. Kaynakta, en fazla 127 mantıksal koşul tanımlanabileceği belirtiliyor.

4. Varsayılan sonuca karar verin. Hiçbir koşul doğru değilse ve ayrıca bir varsayılan değer tanımlanmamışsa sonuç Undefined olur. Tüm olasılıkların bir değere bağlanması isteniyorsa son mantıksal koşul olarak TRUE, ardından varsayılan değer eklenebilir. Bu değerin de diğer sonuçlarla aynı veri türünde olması gerekir.

5. Ayırıcıyı ve sonuç türlerini kontrol edin. İfadeyi kullanacağınız ortamın bölgesel ayarlarına göre virgül veya noktalı virgül gerekebilir. Ayrıca sonuçları gözden geçirerek hepsinin aynı veri türü ve birim koşulunu karşıladığını doğrulayın. Archicad belgesi, ayırıcının konum ayarına göre otomatik olarak belirlendiğini aktarıyor.

Property Manager belgesiyle ilgili ayrım

Archicad 26 Property Manager belgesi, özellik oluşturma ve veri türü belirleme adımlarını anlatıyor. Bu pencereye Options > Property Manager yoluyla veya Classification Manager üzerinden erişilebiliyor. Belgede özellikler için String, Number, Integer, Area, Length, Angle, Volume, Tags List, Option Set ve True/False gibi veri türleri sıralanıyor. Bu bilgiler, proje özelliklerini düzenlemek isteyenler için ayrı bir başvuru sunuyor; IFS fonksiyonunun bu özelliklerde kullanılabildiğini göstermiyor.

Belgede Tags List ve Option Set türlerinin ifade tabanlı özellik olarak kullanılamayacağı belirtiliyor. Çoklu seçim etkin olmayan Option Set türü ise bir ifadenin içinde kullanılabiliyor. Bunlar, Property Manager’daki özellik türleriyle ilgili kurallardır. IFS’in kendi sonuçları için belirtilen aynı veri türü ve birim şartıyla karıştırılmamalı; kaynakların doğruladığı sınırlar içinde değerlendirilmelidir. Ayrıca Property Manager bilgileri Archicad 26, IFS açıklaması Archicad 29 yardım sayfasındandır.

Mimarlık ve görselleştirme iş akışında ne ifade ediyor?

IFS’nin koşulları tek bir fonksiyonda sıralı biçimde değerlendirmesi, çoklu koşullara bağlı sınıflandırmaların nasıl ifade edilebildiğini gösteriyor. Kiriş uzunluğunu sınıflandıran dokümantasyon örneği, proje elemanlarının ölçülerine göre farklı sonuçların tanımlanmasını somutlaştırıyor. Mimarlık ve iç mimarlık ekipleri bu örnekten koşul sıralamasını ve varsayılan sonuç fikrini öğrenebilir; ancak burada anlatılanlar, IFS’in başka bir özellik alanına nasıl uygulanacağına dair doğrulanmış bir kullanım tarifi sunmuyor.

Kaynaklarda IFS için donanım gereksinimi, render süresi etkisi, lisans koşulu veya başka yazılımlarla uyumluluk bilgisi yer almıyor. Bu nedenle fonksiyonun pratik değerlendirmesi, belgelenen davranış ve sözdizimiyle sınırlı tutulmalı. Özellikle sürüm ayrımına dikkat edilmeli: IFS açıklaması Archicad 29, Property Manager anlatımı Archicad 26 belgesinden geliyor.

Sık yapılan hatalar

• Koşulların sırasını göz ardı etmek: İlk doğru koşulun sonucu döndürüldüğü için koşulları hedeflenen önceliğe göre yazın.

• Varsayılan sonucu unutmak: Hiçbir koşul doğru değilse varsayılan sonuç yokken Undefined döner.

• Sonuç türlerini karıştırmak: IFS’in bütün sonuçları aynı veri türü ve birim şartını karşılamalıdır.

• Ayırıcıyı yanlış seçmek: Virgül veya noktalı virgül, bilgisayarın konum ayarına göre değişebilir.

• Ayrı belgeleri tek bir kullanım kanıtı gibi değerlendirmek: Property Manager ve IFS belgeleri farklı sürümler ve konular hakkındadır; birlikte kullanım iddiasını doğrulamaz.