Rhino 8’de Flow ve FlowAlongSrf ile geometriyi eğri ve yüzeylere uyarlayın

Rhino 8’de Flow ve FlowAlongSrf komutları, nesneleri eğri ya da yüzey biçimine göre yeniden konumlandırmak veya deforme etmek için kullanılabilir. McNeel’in Rhino 8 resmi belgelerinde açıklanan Flow, nesneleri bir taban eğrisinden hedef eğriye aktarır; FlowAlongSrf ise taban yüzeyinden hedef yüzeye eşler. Eğrilerde uçlara, yüzeylerde köşelere yakın eşleşen seçimler yapmak ve yüzeylerin parametrelemesini kontrol etmek, beklenmeyen yön değişikliklerini ve esnemeyi azaltmaya yardımcı olur.

Hangi durumda hangi komut kullanılmalı?

Bir nesneyi ya da nesne grubunu bir eğriden diğerine taşımak ve eğrinin biçimine göre yeniden hizalamak için Flow kullanılabilir. Bu yaklaşım, düz bir şekli önce kolayca oluşturup ardından hedefteki eğri forma aktarmaya imkân verir. Rhino menüsündeki yol Transform › Flow along Curve, komut adı ise Flow şeklindedir.

Bir nesne düzenini kaynak yüzeyden başka bir yüzeye taşımak gerektiğinde FlowAlongSrf tercih edilir. Komutun menü yolu Transform › Flow along Surface olarak belgelenmiştir. Bu yöntemde nesneler kaynak yüzeyin düzenine göre hedef yüzeye aktarılır.

Flow ile eğri boyunca aktarım

1. Geometriyi ve taban eğrisini hazırlayın. Flow, nesneleri bir taban eğrisiyle hedef eğri arasındaki ilişkiye göre yeniden hizalar. Düz bir şekli eğri üzerinde baştan kurmak yerine önce düz bir düzende hazırlamak, belgelerde tarif edilen kullanım biçimlerinden biridir.

2. Taban ve hedef eğrilerde karşılık gelen uçları seçin. Flow komutunu çalıştırdıktan sonra taban eğrisini bir ucuna yakın noktadan belirleyin. Ardından hedef eğride, ilk seçime karşılık gelen uca yakın bir nokta seçin. Başlangıç noktaları eşleşmediğinde nesnenin beklenmeyen yönde aktarılması ihtimaline karşı seçimleri dikkatle kontrol edin.

3. Deformasyon gerekip gerekmediğine karar verin. Rigid=Yes, nesnelerin biçimini değiştirmeden hedef boyunca yer değiştirmesini sağlar. Rigid=No olduğunda nesneler hedef eğriye göre deforme olabilir. Rigid açıkken RigidGroups, grupların birlikte mi yoksa gruptaki nesnelerin ayrı ayrı mı ele alınacağını belirler.

4. Eğriye bağlı yön ve uzunluk seçeneklerini değerlendirin. Flow’da hedef eğri için bir yüzey kullanılıyorsa TargetSurface, nesnelerin “yukarı” yönünü yüzey normaline göre belirleyebilir. Aktarım hedef yüzeyin ters tarafına yönelirse kaynak, normal yönünü değiştirmek için Flip veya Dir komutlarını işaret ediyor. Stretch, nesnelerin eğri doğrultusunda uzatılıp sıkıştırılma davranışını belirler. Local ile etki alanı giriş eğrisi çevresinde tanımlanır: alan içindeki nesneler aktarılır, dışındakiler sabit kalır; etki alanının sınırına yaklaşıldıkça aktarım etkisi azalır.

FlowAlongSrf ile yüzey eşleme

1. Nesneleri ve yüzey seçimlerini sırayla yapın. FlowAlongSrf komutunu başlatıp aktarılacak nesneleri seçin. Ardından taban yüzeyinde bir köşeye yakın kenarı, sonrasında hedef yüzeyde buna karşılık gelen köşeye yakın kenarı belirtin. Bu eşleştirme, kaynak ve hedef yüzeydeki yönün belirlenmesine katkı verir.

2. Her iki yüzeyin parametrelemesini gözden geçirin. McNeel’in belgesi, taban ve hedef yüzeylerin esnemeyi önlemek için düzenli, eşit dağılımlı parametrelemeye sahip olması gerektiğini belirtiyor. Buradaki amaç, iki yüzeyin parametrelemesinin birbiriyle aynı olması değil; yüzeylerin kendi içindeki dağılımın eşit olmasıdır. Düzensiz parametreleme, aktarım sırasında nesnelerin belirgin biçimde esnemesine yol açabilir. Belgede hedef yüzeyin yeniden oluşturulduğu ve daha sık izokurvlarla düzenlendiği örnekte esnemenin önüne geçilmesi gösteriliyor.

3. AutoAdjust davranışını seçime göre değerlendirin. AutoAdjust=Yes, yüzeylerin UV yönlerini temel almak yerine seçilen konum ve yakındaki kenarı başlangıç ile U yönünü belirlemek için kullanır; diğer yön V olur. Taban ve hedefteki seçim noktaları eşleşmezse nesne hedef yüzeyin karşı tarafına aktarılabilir. AutoAdjust=No ise yüzeylerin UV yönlerini kullanır ve seçim noktalarının tam karşılık gelmesine daha az bağımlıdır.

4. Kırpılmış yüzeyleri hesaba katın. Belgeye göre AutoAdjust=Yes durumunda eşleme için yüzeyin küçültülmüş (shrunk) sürümü, No durumunda ise alttaki (underlying) yüzey kullanılır. Beklenmeyen bir sonuçta seçim noktalarının yanı sıra yüzeyin kırpılmış olup olmadığını ve AutoAdjust ayarını da kontrol edin.

Seçenekler ve etkileri

Mimarlık ve görselleştirme iş akışında kontrol listesi

Eğrisel cephe boyunca tekrarlanan elemanları, kavisli bir yüzeye uyarlanacak desenleri veya farklı bir eğriye taşınacak nesne gruplarını hazırlayan Rhino kullanıcıları bu komutlardan yararlanabilir. İş akışında önce deformasyon gerekip gerekmediğini belirlemek; ardından uygun komutu, eşleşen seçim noktalarını ve yüzey parametrelemesini kontrol etmek gerekir. Bu adımlar, modelin aktarım sonrasında biçimini ve yönünü incelemeyi kolaylaştırır.

Bu rehber, kaynaklarda belgelendiği şekliyle Rhino 8 içindir. Kaynaklar donanım gereksinimleri, lisans koşulları veya diğer yazılımlarla uyumluluk hakkında bilgi vermiyor. Bu nedenle komutları iş akışına eklerken küçük bir geometri üzerinde deneme yapmak ve özellikle üretim modelinde deformasyonla yapı koruma seçeneklerinin sonucunu doğrulamak yerinde olur.

Sık yapılan hatalar

• Eğrilerde farklı uçlara, yüzeylerde eşleşmeyen köşelere yakın seçim yapmak aktarım yönünü değiştirebilir.

• Yüzeylerin kendi içindeki parametreleme dağılımını kontrol etmemek, nesnelerin esnemesine neden olabilir.

• Rigid=Yes seçiliyken deformasyon beklemek, seçeneğin işlevini yanlış yorumlamaktır.

• AutoAdjust ayarını veya kırpılmış yüzey davranışını gözden kaçırmak, nesnenin beklenen tarafta ya da konumda görünmemesine yol açabilir.

• PreserveStructure=Yes seçeneğinin polysurface’larda geçerli olduğunu varsaymak hatalıdır; bu seçenek polysurface seçiliyken sunulmaz.