Rhino 8’de ToNURBS ve Convert: Geometri dönüştürme rehberi

Rhino 8’de ToNURBS komutu mesh ve SubD nesnelerini NURBS yüzeylerine, seçilen mesh veya SubD kenarlarını ise NURBS eğrilerine dönüştürüyor. Convert komutu eğrilerin yapısını yay ya da poliline parçalarına çeviriyor. Bu rehber, 15 Ekim 2026 tarihli Rhino 8 belgelerinde açıklanan seçenekleri temel alıyor. Amaç yalnızca bir komutu çalıştırmak değil; dönüşümün geometriyi ve düzenleme biçimini nasıl değiştirebileceğini anlayarak uygun seçeneği belirlemek.

1. ToNURBS ile yüzey veya eğri dönüşümünü başlatın

Mesh ya da SubD nesnesini seçip ToNURBS komutunu çalıştırarak NURBS yüzeyleri oluşturabilirsiniz. Kenarları eğriye dönüştürmek için mesh veya SubD kenarlarını Shift ve Ctrl tuşlarına basılı tutarak seçin. Bir kenar döngüsünü seçmek için kenara çift tıklayın. Böylece tüm nesne yerine gereken kenar geometrisi üzerinde çalışabilirsiniz.

Komutun DeleteInputObjects seçeneği, kaynak nesnenin dönüşümden sonra sahnede kalıp kalmayacağını belirler. Yes seçilirse NURBS nesnesi NURBS olmayan nesnenin yerini alır. No seçilirse yeni nesne geçerli katmana eklenir ve eski nesneyle aynı konumda bulunur. Kaynak geometriye geri dönme ihtimali varsa onu silmemek, iki sonucu karşılaştırmayı kolaylaştırır. Dönüşüm tamamlandığında sahnede hangi nesnelerin bulunduğunu kontrol edin; üst üste duran eski ve yeni geometriler karışıklığa yol açabilir.

2. Mesh ve SubD için uygun dönüşüm yapısını seçin

Mesh’e özgü MeshOptions içinde TrimTriangularFaces seçeneği bulunur. Yes seçeneği, mesh üçgenlerini kırpılmış NURBS yüzeylerine; No seçeneği ise kırpılmamış NURBS yüzeylerine dönüştürür. Hangi yapının gerekli olduğu sonraki kullanım amacına bağlıdır; belge bu seçenekler arasında her model için geçerli tek bir tercih belirtmez. Bu nedenle dönüşüm sonrasında oluşan yüzeyleri kontrol etmek, özellikle üçgenlerin yoğun olduğu alanlarda önemlidir.

SubD’ye özgü seçenekler ise yüzeylerin birleştirilmesi ve olağan dışı köşelerdeki süreklilik üzerinde kontrol sağlar. Faces bölümünde Packed, dörtgen yüz ızgarasını daha büyük bir NURBS yüzeyinde birleştirir. Unpacked seçeneğinde her dörtgen SubD yüzü için ayrı bir NURBS yüzeyi oluşturulur. ShowFacePacks, dikdörtgen dörtgen ızgaralarının bölünmelerine göre SubD yüzlerini farklı renklerle gösterir. Crease eklendikten veya yüz silindikten sonra ızgaraları yeniden düzenlemek için ForceUpdateFacePacks kullanılabilir; belge bunun PackSubDFaces komutuna eşdeğer olduğunu belirtiyor.

Bu seçeneklerde kaynaklar belirli bir proje için önerilen tek bir değer vermiyor. Dolayısıyla tablo, ayarların işlevini özetliyor; proje gereksiniminin yerine geçecek hazır bir seçim sunmuyor.

3. Olağan dışı köşelerde sürekliliği değerlendirin

SubD’den polysurface dönüşümünde olağan dışı köşelerdeki süreklilik, dönüşüm seçeneklerinden etkilenebilir. Rhino belgesine göre bu köşelerdeki süreklilik yalnızca yaklaşık olarak sağlanabilir; G0, G1, G1x, G1xx ve G2 seçenekleri bu bölgedeki sonuç üzerinde farklı tercihler sunar. Olağan dışı köşelerden uzaktaki yumuşak SubD bölgelerinde polysurface her zaman G2 olarak tanımlanır.

G0, şekli SubD’ye mümkün olduğunca yakın tutmaya çalışır. G1, köşe çevresinde G1 sürekliliği hedefler; bunun karşılığında şekil SubD’den biraz daha fazla sapabilir. G1x, G1 seçeneğine benzer ve kenar normalindeki sapmayı 1 derece veya altında tutmaya çalışır. G1xx, kenar yakınındaki izoparametrik eğrilere çift düğüm ekleyerek Zebra çizgilerinin yumuşaklığını artırmak için daha fazla kontrol noktası kullanır. G2, olağan dışı köşelerde G2 süreklilik sağlar; ancak bu tercih köşelerin çevresinde tümsek veya çukurlar oluşturabilir.

Bu nedenle seçim yaparken yalnızca süreklilik derecesine odaklanmayın. Dönüşmüş yüzeyin şekle yakınlığı ve köşe çevresindeki biçim de önemlidir. Belge Zebra analizini, SubD’de olağan dışı köşe yakınındaki G2 sürekliliği göstermenin bir yolu olarak anıyor. Farklı sonuçları karşılaştırırken aynı bölgeyi incelemek, seçimin etkisini anlamaya yardımcı olur.

4. Convert ile eğrileri parçalara ayırın

Convert komutu, eğri yapısını yay veya poliline parçalarına dönüştürür. Output seçeneğinde Arcs yay parçaları oluşturur; neredeyse düz olan bölümler düz çizgi parçalarına dönüşebilir. Lines seçeneği poliline parçaları üretir. Komut ayrıca SimplifyInput seçeneğiyle aynı doğrultudaki çizgi parçalarını ve aynı daire üzerindeki yay parçalarını birleştirebilir. Bu sadeleştirme, yay ve çizgi parçalarından oluşan NURBS eğrilerinin dönüşümünü daha doğru hâle getirmeyi amaçlar.

SimplifyInput için Yes kullanıldığında sadeleştirme, mutlak ve açı toleranslarını kullanır; komutta belirlenen özel tolerans ayarlarını kullanmaz. Belge, sadeleştirmenin normal NURBS eğrilerini yay veya çizgiye dönüştürerek fazla agresif davrandığı durumlarda No seçeneğinin kullanılabileceğini belirtiyor. DeleteInput, dönüşümden sonra ilk eğrinin silinip silinmeyeceğini kontrol eder. OutputLayer ise sonucu geçerli katmana, giriş eğrisiyle aynı katmana veya hedef yüzeyin katmanına yerleştirebilir. Worksession ile eklenmiş bir modeldeki giriş nesnesi için sonuç geçerli katmana konur.

AngleTolerance, parça uçlarındaki en büyük açı değerini belirler ve sistem toleransını geçersiz kılar. Sıfır girilmesi teğet olmayan yaylara izin verir; sonuçta kırılmalar oluşabilir, ancak Lines seçeneğine göre daha az parça kullanılabilir. Tolerance, orta noktalardaki toleransı sistem ayarının üzerine yazacak şekilde belirler. MinLength ve MaxLength en küçük ve en büyük parça uzunluklarını kontrol eder; her iki ayarda da sıfır, ilgili uzunluk için sınır uygulanmaması anlamına gelir.

Mimarlık ve görselleştirme iş akışına etkisi

NURBS okuyan programlara geometri aktarması gereken mimarlık ve iç mimarlık ekipleri, Rhino 8’deki ToNURBS ile mesh, SubD veya bazı basit nesneleri NURBS’e çevirebilir. Görselleştirme ekipleri için seçim; kaynak nesnenin korunması, yüzeylerin tek tek mi yoksa gruplu mu oluşturulacağı ve eğrilerin hangi parçalara dönüştürüleceğiyle ilgilidir. Dönüşüm öncesinde kaynak geometriyi saklamak ve sonuç yüzeylerini kontrol etmek, istenmeyen değişiklikleri fark etmeyi kolaylaştırır.

Rhino belgeleri bu komutlar için belirli bir donanım gereksinimi, işlem süresi, lisans maliyeti veya diğer yazılımlarla uyumluluk listesi vermiyor. Bu nedenle ofisler, kendi aktarım hedeflerinde oluşan geometriyi ve gerekli yüzey yapısını denemeli; özellikle SubD köşelerindeki süreklilik ile mesh üçgenlerinin dönüşümünü kontrol etmelidir. Convert ile parçalara ayrılan eğrilerde de tolerans ve parça uzunluğu ayarlarının sonucu değiştirebileceği göz önünde tutulmalıdır.

Sık yapılan hatalar

• DeleteInputObjects seçeneğinin sonucunu kontrol etmeden dönüşüm yapmak ve eski geometriyi kaybetmek.

• Packed ve Unpacked seçeneklerinin farklı yüzey yapıları oluşturduğunu hesaba katmamak.

• G2 seçiminin olağan dışı köşelerde tümsek veya çukur oluşturabileceğini gözden kaçırmak.

• Convert sırasında SimplifyInput seçeneğinin tolerans davranışını dikkate almadan sonuç beklemek.

• AngleTolerance değerini sıfırlarken teğet olmayan yayların ve kırılmaların oluşabileceğini unutmak.