Bass Museum genişlemesi: Johnston Marklee yükseltilmiş galeriler tasarladı

California merkezli mimarlık stüdyosu Johnston Marklee, 21 Ekim 2026’da Miami Beach’teki Bass Museum of Art için genişleme tasarımını duyurdu. Müze kampüsünün güneybatı köşesindeki 22.000 square feet’lik alanı kapsayan öneri, yeni iç mekânları açık alanlarla birlikte ele alıyor. Tasarımın merkezinde sergi galerilerine ayrılan iki pavyon ile bu yapıların altında oluşacak avlular ve geçişler yer alıyor.

Yükseltilmiş pavyonlar nasıl düzenleniyor?

Paylaşılan görsellerde iki dikdörtgen pavyonun ince bir beton düzlemin üzerine oturduğu görülüyor. Yapılar zeminden yükseltilerek altlarında avluların ve geçitlerin oluşmasına imkân veriyor. Stüdyonun kurucu ortağı Sharon Johnston’a göre bu düzenleme, kampüsün köşesini açık tutarak müzeye kamusal erişimi artırmayı amaçlıyor.

Üst hacimlerde ana sergi alanları planlanıyor. Görsellerde beyaz duvarlı galeriler, dikdörtgen pencereler ve pavyonlardan birinin üzerinde bir çatı penceresi bulunuyor. Üst yapıların dış yüzeyleri yalın beyaz olarak tasarlanırken, alt kotlardaki duvarlarda daha dokulu bir görünüm öngörülüyor. Pavyonların üst bölümlerinde ve örtülü avluları sokaktan ayıran duvarlarda cephe perforasyonları da yer alacak.

Avlular parkla nasıl bağlanacak?

Pavyonların altındaki geçitler, peyzajlı bahçe alanlarına ve müzenin doğusunda uzanan Collins Park’taki ağaçlara yöneliyor. Projenin merkezindeki arkadan aydınlatmalı okulusun gece geçiş alanını aydınlatması planlanıyor. Pavyonlardan birinin boş duvar yüzeyi ise gösterimler için ekran olarak kullanılacak. Böylece tasarım, galeri işlevinin yanında açık ve yarı açık alanları da müze kampüsünün dolaşımına katıyor.

Yapıların yükseltilmesi, kaynakta “dayanıklılık yönergelerini” karşılamakla ilişkilendiriliyor. Dezeen, bunun Miami-Dade County’de deniz seviyesinin yükselmesiyle bağlantılı sel suyu risklerine gönderme olabileceğini belirtiyor; ancak bu bağlantı kesin bir teknik gerekçe olarak sunulmuyor. Açıklamada projeye ait mühendislik ölçütleri veya performans verileri paylaşılmadı.

Mevcut müze yapısıyla ilişki

Bass’ın bulunduğu yapı, 1930’larda kütüphane olarak Russell Pancoast tarafından tasarlandı. Müze 1964’te açıldı ve kampüs daha sonra Arata Isozaki’nin genişlemesiyle değişti. Johnston Marklee’nin önerisi bu farklı mimari dönemlerin yanına yeni bir ek getiriyor. Kurucu ortak Mark Lee, tasarımın Pancoast’ın Art Deco mirasını korurken Isozaki’nin geçirgen kampüs yaklaşımını da gözettiğini belirtiyor.

Genişleme için inşaat başlangıç tarihi, tamamlanma takvimi veya bütçe açıklanmadı. Dolayısıyla mevcut bilgiler tasarım yaklaşımını ve mekânsal düzenlemeyi ortaya koysa da uygulama sürecinin ne zaman başlayacağını göstermiyor.

Mimarlık ve görselleştirme ekipleri için anlamı

Tasarım, sergi işlevlerini yükseltilmiş pavyonlarda toplarken yapı altındaki geçitleri, avluları ve peyzaj bağlantılarını da projenin parçası yapıyor. Müze ve kültür yapıları üzerinde çalışan mimarlar için bu düzen, kapalı sergi alanlarıyla açık dolaşımın aynı kampüs içinde nasıl yan yana kurgulanabileceğini gösteren bir örnek. Ancak dayanıklılık yönergelerine ilişkin açıklama, tek başına belirli bir su baskını çözümünün veya teknik standardın uygulandığını kanıtlamıyor.

Görselleştirme ekipleri açısından pavyonların altındaki gölge, geçişlerin parkla ilişkisi ve okulusun gece aydınlatması sahnelerde birlikte değerlendirilmesi gereken unsurlar. Cephe perforasyonları ve farklı dokudaki alt kot duvarları da görsel anlatımda öne çıkan ayrıntılar arasında. Projenin donanım, yazılım veya üretim takvimine dair kaynakta bilgi bulunmadığından, uygulama aşamasına ilişkin ek varsayım yapmak mümkün değil.