Unreal Engine Runtime Virtual Texture kurulumu: arazi ve materyal rehberi

Bu rehberde ne öğreneceksiniz?

Runtime Virtual Texture (RVT), gölgeleme verisini GPU ile çalışma sırasında oluşturan ve geniş yüzeylerde önbelleğe alan bir Unreal Engine yöntemidir. Özellikle arazi malzemelerini, spline’ları ve bazı sahne nesnelerini ortak bir yüzey görünümünde birleştirmek için kullanılabilir. Epic’in dokümantasyonu RVT’yi; Landscape gölgelemesi, decal benzeri materyaller ve araziye uyan spline’larla çalışmaya elverişli bir yöntem olarak açıklıyor.

Bu rehberde RVT Asset ve Volume ilişkisini kuracak, materyallerin veriyi nasıl yazıp örneklediğini görecek ve hangi sahne bileşenlerinin bu iş akışına uygun olduğunu belirleyeceksiniz. Amaç, mevcut sahneye rastgele bir sanal doku eklemek değil; yazma ve örnekleme görevlerini, hacim sınırlarını ve bileşen seçimlerini birlikte planlamak.

Gereksinimler ve uyumluluk

İş akışı, Unreal Engine projesinde virtual texturing desteğinin kullanılabilmesine dayanır. Epic’in genel dokümantasyonu iki yöntemi ayırıyor: Runtime Virtual Texturing, veriyi GPU’da çalışma sırasında üretirken Streaming Virtual Texturing, diskte hazırlanmış veriyi yükler. RVT; prosedürel veya katmanlı materyaller ve arazi karışımları için, Streaming Virtual Texturing ise ışık haritaları ya da büyük, ayrıntılı sanatçı dokuları gibi önceden hazırlanmış içerikler için açıklanıyor.

Kaynak kılavuzlar belirli bir asgari Unreal Engine sürümü veya kullanıcı hesabı gereksinimi belirtmiyor. Bu nedenle proje sürümüne dair özel bir alt sınır varsaymayın; kullanılan sürümde virtual texturing desteğini ve projenin ilgili ayarlarını doğrulayın. Dokümantasyonda ayrıca UE 4.23’te bulunan eski bir materyal türünün 4.24’te başka bir türe dönüştürüldüğü not ediliyor. Bu, güncel bir sürüm gereksinimi olarak değil, eski projelerle çalışırken karşılaşılabilecek bir uyumluluk notu olarak değerlendirilmelidir.

Kuruluma başlamadan önce araziyi veya yüzeyi, RVT’ye yazacak materyalleri ve bu veriyi okuyacak materyalleri belirleyin. RVT Asset’in materyal türü hangi verilerin saklanacağını etkiler; örneğin yalnızca Base Color saklayan seçenek ile renk, normal ve yüzey özelliklerini saklayan seçenek aynı değildir.

Adım adım RVT kurulumu

1. RVT Asset oluşturun. Content Browser’da Add New menüsünü açın; Materials & Textures kategorisinden Runtime Virtual Texture seçin. Bu Asset, RVT Volume, materyaller ve sahne bileşenleri arasında bağlantı kuran yapılandırmayı taşır. Asset’i açarak boyut, tile boyutu ve desteklenecek Material Attributes türünü projenizin ihtiyacına göre belirleyin.

2. Sahneye RVT Volume ekleyin. Modes panelinden Runtime Virtual Texture Volume’u sahneye yerleştirin ve oluşturduğunuz Asset’i volume’a atayın. Hacim, RVT’ye yazacak nesneleri kapsamalıdır. Details panelindeki Transform from Bounds seçenekleriyle bir Actor’ı kaynak olarak seçip Set Bounds kullanarak hacmi o Actor’ın sınırlarına göre konumlandırıp ölçeklendirebilirsiniz. Daha sonra yazacak bileşenleri de kapsadığını kontrol edin.

3. Yazma ve örnekleme materyallerini hazırlayın. RVT’ye yazılacak bileşenlerin materyalleri Virtual Texture Material Domain kullanmalı veya uygun RVT materyal ifadeleriyle kurulmalıdır. Bir materyalin hem normal görünümde çalışıp hem de RVT’ye veri yazması ve oradan örneklemesi gerekiyorsa Runtime Virtual Texture Output ifadesini kullanın. Mevcut materyal mantığını bu ifadeye bağlayın. RVT’den veri okumak için Runtime Virtual Texture Sample ifadesi kullanılır.

   RVT Asset’i Material Instance üzerinden değiştirmeniz gerekiyorsa Runtime Virtual Texture Sample Parameter ifadesi tercih edilebilir. Atanan Asset’in materyal türü, ifadenin Details bölümünde belirtilen türle eşleşmelidir. Türler eşleşmezse örnekleme yapılandırmasını yeniden kontrol edin; Asset menüsündeki Fix Material Usage işlemi, bu Asset’i kullanan materyal ve fonksiyonlardaki tür uyuşmazlıklarını düzeltmeye yardımcı olabilir.

4. Sahne bileşenlerine RVT’yi atayın. RVT’ye yazacak bileşenin Details panelindeki Render to Virtual Textures alanına ilgili Asset’i ekleyin. Yazma işlemi için yalnızca bu atama yeterli değildir: RVT Asset’in sahnede bir Volume’a atanmış ve bileşenin materyali doğru hazırlanmış olmalıdır. RVT’den örnekleme veya RVT’ye yazma yapan nesnelerin Volume sınırları içinde kaldığını da doğrulayın.

5. Sonucu kontrol edin ve alternatif yolu düşünün. RVT ile çalışan materyali, projenin hedeflediği koşullarda test edin. Epic’in örnek Landscape materyali, virtual texturing desteklenmediğinde geleneksel Landscape çizimine dönen bir alternatif yol kullanıyor. Materyal mantığında Virtual Texture Feature Switch ile desteklenmeyen durumlar için alternatif hazırlanabilir.

Sık yapılan hatalar ve kontrol listesi

• Volume sınırını eksik bırakmak: Yazacak veya örnekleyecek bileşenler hacmin dışında kalırsa beklenen RVT davranışı oluşmaz. Hacmin yalnızca araziyi değil, ilgili tüm bileşenleri kapsadığını kontrol edin.

• Materyal türlerini eşleştirmemek: Sample Parameter ifadesi ile Asset’in materyal türü aynı olmalıdır. Asset türü değiştirildiyse, onu kullanan materyalleri gözden geçirin.

• Hareketli ya da animasyonlu nesneleri hedeflemek: RVT bir gölgeleme önbelleği olduğundan içerik her karede bütünüyle güncellenmez. Bu nedenle iskeletli ve animasyonlu mesh’ler uygun adaylar değildir; statik bileşenleri tercih edin.

• Saklanacak veriyi ihtiyacın ötesinde seçmek: Daha kapsamlı materyal türleri daha fazla veri tutabilir. YCoCg tabanlı renk saklama, düz renk geçişlerinde oluşabilecek renk kayması ve bantlaşmayı azaltmaya yardımcı olur; ancak kaynakta belirtildiği üzere yüzde 25 ek bellek ve örnekleme ile çözümleme için ek performans maliyeti getirir.

• RVT ile Streaming Virtual Texturing’i karıştırmak: İhtiyaç çalışma sırasında üretilen arazi ve katmanlı malzeme verisiyse RVT’yi; diskte hazırlanan büyük dokular veya ışık haritaları söz konusuysa Streaming Virtual Texturing’i değerlendirin.

Mimarlık, iç mekân ve archviz iş akışına etkisi

Arazi içeren mimari görselleştirme sahnelerinde RVT, Landscape malzemeleriyle spline ve nesnelerin görsel olarak bütünleşmesine yardımcı olabilir. Araziye oturan yollar, peyzaj elemanları ve yüzey geçişleri bu yöntemin ele aldığı kullanım alanlarıyla örtüşür. Statik mesh’ler ve instanced statik mesh’ler de uygun adaylar arasında yer alıyor. Buna karşılık hareketli, iskeletli ya da animasyonlu nesneler için RVT’yi varsayılan çözüm gibi düşünmemek gerekir.

Uygulamada önce küçük bir sahne parçasında Asset, Volume ve materyal akışını doğrulayın; ardından kapsamı genişletin. Bellek ve örnekleme maliyeti özellikle materyal türü seçilirken izlenmeli. Hedef platform virtual texturing’i desteklemiyorsa alternatif materyal yolu gerekip gerekmediğini de kontrol edin. Bu yaklaşım, proje dosyasında malzeme ve bileşen ayarlarının daha bilinçli planlanmasını sağlar; ancak belirli bir performans artışı veya platform uyumluluğu garantisi vermez.

Sonraki adımlar

İlk testte bir Landscape veya benzer yüzeyle başlayın; tek bir RVT Asset ve Volume kullanarak yazma ve örnekleme davranışını doğrulayın. Ardından spline ya da statik mesh gibi ek bileşenleri tek tek ekleyerek hangi materyalin veriyi yazdığını ve hangisinin okuduğunu takip edin. Görsel sonuçta sorun varsa önce materyal türünü ve Volume kapsamını, sonra bileşenin Render to Virtual Textures atamasını kontrol edin.

Sahnede RVT ihtiyacı yoksa yalnızca sanal doku kullanmak için iş akışını değiştirmeyin. Büyük dokuları diskten yükleme veya ışık haritası akışı gerekiyorsa Streaming Virtual Texturing konusunu ayrıca inceleyin. İki yöntemin amaçları farklıdır; seçim, verinin nasıl üretildiğine ve sahnede nasıl kullanılacağına göre yapılmalıdır.

Kaynak ve lisans

Bu rehber, Epic Games’in Runtime Virtual Texturing ve Virtual Texturing dokümantasyonundan yararlanılarak Türkçeye uyarlanmıştır. Her iki kaynak da lisans=serbest olarak sağlanmıştır: Runtime Virtual Texturing kılavuzu ve Virtual Texturing kılavuzu.