Kısaca
- EMBT’nin Napoli’de tamamladığı istasyon 10.000 metrekarelik bir alana sahip.
- Kemer ve kirişlerden oluşan lamine ahşap çatı, mevcut beton yapıdan kısmen destek alıyor.
- İstasyonun zemininde Etna ve Trani kireçtaşı kullanılıyor.
- Proje, Dezeen Awards 2026’nın Altyapı ve ulaşım kategorisinde kısa listeye alındı.
İspanyol mimarlık stüdyosu EMBT, İtalya’nın Napoli kentindeki Napoli Underground Central Station’ı tamamladı. Proje, 12 Kasım 2026’da yayımlanan haberle duyuruldu. Centro Direzionale iş bölgesinde bulunan 10.000 metrekarelik yapı, daha önce sade bir metro girişinin yer aldığı alana yeni bir kamusal meydan kazandırıyor.
Ahşap örtü meydanla nasıl ilişki kuruyor?
İstasyonun üst örtüsü, lamine ahşaptan kemer ve kirişlerle biçimleniyor. Bu taşıyıcı sistemin bir bölümü mevcut beton yapıdan destek alıyor. Örtü, bilet kontrol noktalarını ve istasyon erişim güzergâhlarını korurken iki yönde de yeni döşeli meydana uzanıyor. Meydanın kuzey tarafında bir kilise, güney tarafında ise yeni bitkilendirme alanı bulunuyor.
İç mekân zemininde Etna ve Trani kireçtaşı kullanılmış. Çatının biçimi, yeraltında kalan rayların geometrisini üst örtüye taşıyor. Dallanan desteklerin oluşturduğu kemerli düzen, yapının meydanla birlikte okunmasını sağlıyor. İstasyonun yer aldığı Centro Direzionale, Japon mimar Kenzo Tange’nin 1970’lerde tasarladığı bir iş bölgesi. Ahşap ve taş kullanımı, çevredeki cam ve beton ağırlıklı yapılaşmaya farklı bir malzeme karakteri ekliyor.
Pompeii fresklerinden gelen renkler
Yeraltındaki platformlar kırmızı, turuncu ve sarı tonlarda çizgili panellerle kaplanmış. Renk seçimi Pompeii fresklerine gönderme yapıyor; benzer renkli siluetler zemin üstündeki alanlarda da görülüyor. EMBT’nin kurucusu Benedetta Tagliabue, istasyonun doğrudan arkeolojik kalıntıların üzerinde olmadığını, tarihsel göndermelerin bu nedenle tasarım içinde kurulduğunu belirtiyor.
Bu yaklaşımda istasyon, yalnızca platformlara ulaşmayı sağlayan bir altyapı olarak değil, kent tarihine ilişkin işaretler barındıran bir kamusal mekân olarak ele alınıyor. Çatı geometrisinin ray düzeniyle ilişkilendirilmesi de normalde yer altında kalan ulaşım altyapısının biçimini görünür kılıyor.
Napoli’de ulaşım ve kamusal alan
Projenin temel müdahalelerinden biri, eski metro girişini daha geniş bir meydan düzeniyle değiştirmesi. Çatının açık alana doğru uzanması, istasyonun kapalı bölümleriyle çevresindeki meydan arasında görsel ve mekânsal bir bağ kuruyor. Böylece üst örtü, yalnızca iç mekânı tanımlayan bir eleman olmaktan çıkıp istasyon çevresindeki kamusal alanın da parçası hâline geliyor.
Napoli’de yeraltı ulaşımını kent dokusuyla buluşturan başka çalışmalar da bulunuyor. Kaynakta, Anish Kapoor ve AL_A’nın Traiano bölgesini yeraltı ağına bağlama projesi kapsamında iki heykelsi istasyon girişi tasarladığı aktarılıyor. EMBT’nin tamamlanan yapısı ise meydan, ahşap örtü ve renkli iç mekân düzenini bir araya getiriyor. Proje, Dezeen Awards 2026’nın Altyapı ve ulaşım kategorisinde kısa listeye alındı.
Mimarlık ve görselleştirme iş akışına etkisi
Kamusal ulaşım yapıları üzerinde çalışan mimarlık ofisleri için istasyon, mevcut taşıyıcı yapı, yeni çatı ve meydan ilişkisinin birlikte düşünülmesine dair bir örnek sunuyor. Görselleştirme ekipleri de kemerli ahşap örtü, kireçtaşı döşeme ve renkli platform yüzeyleri üzerinden malzeme ve mekân kararlarını anlatabilir. Kaynakta yazılım, donanım, lisans veya proje maliyeti açıklanmıyor; çatıyla mevcut beton yapı arasındaki bağlantıya ilişkin ayrıntılı uygulama verileri de paylaşılmıyor.
Sık sorulan sorular
Napoli Underground Central Station’ı hangi stüdyo tasarladı?
İstasyonu İspanyol mimarlık stüdyosu EMBT tasarladı ve tamamladı.
Napoli metro istasyonunun çatısında hangi malzeme kullanıldı?
Çatı, lamine ahşaptan yapılmış kemer ve kirişlerden oluşuyor. Taşıyıcıların bir bölümü mevcut beton yapıdan destek alıyor.
İstasyonun platformlarındaki renkler nereden esinleniyor?
Kırmızı, turuncu ve sarı tonlardaki çizgili paneller Pompeii fresklerine gönderme yapıyor.
Kaynaklar
1 kaynakKaynak metinler yeniden yayımlanmaz; kısa alıntılar tırnak içinde verilir, geri kalanı özgün özet ve yorumdur.
Türkiye’de kamusal ulaşım yapıları tasarlayan ofisler için projenin pratik değeri, istasyon çatısını ray geometrisi ve meydanla birlikte ele alması. Ahşap, taş ve renkli iç yüzeyler de görselleştirme sunumlarında malzeme kararlarının mekân algısına etkisini anlatmak için güçlü tasarım öğeleri oluşturuyor.
Ancak kaynakta proje maliyeti, kullanılan yazılımlar, donanım ve lisans bilgisi yer almıyor; mevcut beton taşıyıcıyla yeni çatının birleşimine ilişkin ayrıntılı uygulama verileri de açıklanmamış. Benzer bir yaklaşımı değerlendiren ekiplerin, görsel etkiden önce bu bağlantı detaylarını ve proje gereksinimlerini netleştirmesi önemli.




Yorumlar 0